Sinekli Oda

Naber?

2010-11-03T09:45:00.000-07:00

eyi meyi neyse.

biliyorum uzun süredir yazmıyorum bloga, evet yazası gelmez insanın onca şey başına gelmiştir olmaz yazmaz yazamaz kelimelere dökülmez bilmemne...

blog yazan adamın twitter ı bulması, onu kullanması tembelliktir. bunu da denemiş olduk.

şayet aranızda twitter kullanan varsa buradan buyrun. (linki beceremediysem Lakkabsab yazın)

böylece kendimizi de fişlemiş olduk.

fotoğraf makinesi elime bi geçsin, yeni bi blog konseptiyle gelicem buralara.

Yazmaz mıyım? yazarım illa ki, ama bu aralar değil sanki... ya da yazarım ne bileyim lan ben.

kafası çalışana sözüm

2010-07-20T00:10:00.000-07:00

bi dünya şey oldu da, anlatırım bi ara. o da canım isterse.

olm o değil de, alkol almak yerine üzüm yiyin ne demek lan? aklımda direk ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler lafı oluştu...

o suratsız rte nin pişkin resmini koymak gerekir buraya, hani görsel olsun diye de. arkadaş dionysos bile bin pişman artık!

göreve geldiği 8 yıl boyunca nikah şahitliğinden başka hiçbir icraatini göremediğimiz rte nin sokakta öyle bir koyun kitlesi var ki... bilmiyorum dikkat ettiniz mi de, seviye ilkokul seviyesi.

eh tabi böyle bir durumdan itibaren insan da kendine soruyor, senin burada ne işin var amk? diye.

bloglayasım geldi

2010-05-26T15:38:00.000-07:00

çiçeklerin üremesi için arılar, börtü böcekler çiçeklerin üstünde gezinip bütün ayaklarıyla polenleri taşırlar ya hep, bugün araba kullanırken bu sistem aklıma geldi, ondan da bi masal konusu çıktı ortaya:

doğada böceklerin görevi gibi, insanlar arabalarını kullanıyorlar. dur, böyle başlamayalım:

kediler ve köpekler kokularını bırakmak, kim olduklarını tanıtmak için buldukları her köşebaşına işerler ya, onlar arabalarımıza işedikçe bizler de arabaları türlü yerlere park ederiz. Otoparklar dışında, sokaklardan bahsediyoruz tabi. A semtinde oturan bir adam, sabah arabasına atlar. Bilinçsiz bir biçimde arabasını B semtine sürer. Bilinçsizce arabasını sürerken, arabanın etrafındaki bir kedinin arabaya işemesi sonucu kokusunu A şehrinden B şehrine götürür. B şehrindeki karşı cins bir kedi ise bu kokuyu alır, aralarında bir aşk meşk.

Konulu, 91 dk.

2010-03-30T16:52:00.001-07:00

o değil de, bir kadir tapucu vardı. noldu ona?

2010-03-20T02:15:00.000-07:00

Bismillahirrahmaninov.

2010-03-18T05:14:00.001-07:00

RTE ninjaed my virginity. Dont join his grp.

2010-03-10T00:15:00.000-08:00

Komünist rejimde yalnızca tek pornocu olur.

2010-03-07T17:16:00.000-08:00

ben tam şu an ne istiyorum biliyor musun,
melissa auf der maur gelsin, yanıma uzansın, bana afraid i söylesin... söylerken başımı okşasın... gözlerim kapanana kadar yanımda kalsın en azından.

şarkıya buradan ulaşabilirsiniz

kendisi ise

Morality Poster

2010-02-26T11:03:00.001-08:00

Bu da benim ilk morality posteri işim oluyor. Evet, global kültürün köpeğiyim.

Farkındalığın

2010-02-16T20:27:00.000-08:00

Farkındalığın açık mıdır senin? Belirli bir sorunu gördüğünde, ona neden olan şeyi de görebilir misin? Neyin ne sebeple, sende ne etkisi olduğunu anlayabiliyor musun mesela? Özünde aşırı güzel bir özelliktir farkındalık, daha gerçek yaşamanı sağlar öncelikle. Mutluysan, bir daha mutlu olursun. Mutsuzsan da geçeceğini bilirsin. Farkındalığı ve dikkati tamamiyle açık bir dikkat eksikliği çeken birisi olarak yazıyorum bunu.
Bilirsin, canını sıkan birşey yoktur aslında. Olay zamanın geçmesiyle, sıkıntıdan iyileştirmeye dönüşmesiyle gelişecektir. Ama işte bir hayatı yaşama arzusu vardır içinde, kontrol altına almaya çalışırsın birşeyleri veya cevabını bilmene rağmen dert etmeme isteği... Vardır, sen bilinci açık bir insansın. Ondan birşeyleri okuyorsun, geziyorsun, araştırıyorsun. Hayatı yaşıyorsun aslında.
Ama bir yerlerde birşeyler oluyor, olmaya başlıyor, devam ediyor ve bitiyor. Hayatında da, günlük hayatında hatta. Görebildiğin kadarını görüyorsun, göremediklerini de araştırıyorsun. Sen olmasan bile, ben araştırıyorum. Ulaşabileceğim bütün bilgilere ulaşmaya çalışıyorum. Bunu bir görev ya da sorumluluk gibi yapmıyorum, aksine istediğim için... İsteklerime göre yaşıyorum, bazı zorunluluklarım bile istediklerim için. Planlarım, gerçekleşmesini istediğim hayallerim için.
Diyorum ya, biliyorsun ne canını sıkıyor. Bal gibi biliyorsun hem de. Hatta azıcık eşelesen bu durumdan nasıl çıkılacak onu bile bulursun, elinin altında çünkü herşey. Farkındalık bunu getiriyor sana. Gerçeği güzel kılıyor farkındalık, acı veriyor olsa bile birçoğu için. Evet bu kadar harika birşey elinin altındayken, sen peki ne oluyor da sorun sahibi oluyorsun? Sorunun belli, çözümün belli, ama halinden anlayan yok... Kendinsin bu duruma sokan da, bu durumdan çıkaracak da. Başka birşeylerle uğraş der elalem; evet sorununu unutturur bu sana. Fakat geri hatırlamanı sağlayan bir farkındalığın var. Farkındalığının gelişmesi de senin elinde, deneyimlerinde. Basit düşünce, cehalet mutluluktur. Ama kız vermiyorlar artık cahile. Farkında olmadan bunu nasıl bilebilirsin ki zaten?
İlk adım.
Bütün hayatın boyunca sana en zor gelecek şey. Başka hiçbir şey o ilk adım kadar zor gelmez. Gelemez zaten (ulan istisnalar kaideyi bozmaz da yazdırdınız ya...). Hatırlasana, ilkokul defterlerinde bir sayfa yazı yazmak ne kadar zor geliyordu. Kendimden bahsedeyim, aynı zorluk derecesi var halen, sadece yaptıklarım artık daha komplike. Öğrendik işte birşeyler kullanmayı etmeyi, hayatının bu kadar zamanını resmi olarak öğrenci adıyla geçirdikten sonra, sana başka bir bok düşmüyor zaten; sadece öğren. Ha, bunu ne kadar kullanabiliyorsun ediyorsun, bu memleket sorunu. Konu o değil.
Konu farkındalığın. Konu sorunun, konu sorununun çözümünün de peşisıra gelmesi. Konu ilk adım, konu ilk adımın da zor gelmesi. Hayat kalın (sıfat). Uyanmışlar derler farkındalığı açık olanlara. Uyandım, çünkü uyku tutmuyor bu aralar. Uyuma taklidi yapmak yerine de uyanmayı seçtim. Seçimlerim beni buralara kadar getirdi, bir tanesinden bile pişman olmamak için uğraşıyorum. Bilincim açık, önümdekileri görüyorum. Ama sorun içerde, sorunun olmasında değil. Sorun kişide. Şahsımda. Bakalım bunu da öğrenmeye gideceğim yakın bir zamanda...
Ulan beni bi psikoloğum anladı, ona da para veriyorum amk.

Ya uzun oldu da salla be hacı...

2010-02-09T13:55:00.000-08:00

Gün değişiyor, güneş değişiyor, aynı derede iki kere yıkanılmıyor, sular akıyor, günler uzuyor, geceler kısalıyor, zaman geçiyor... Hayatlarımız da değişiyor. Bir sabah kalkıyorsun, ve gerçekten öyle değişimlerle karşılaşıyorsun ki, en azından on dakika yatağında oturup düşünüyorsun. Bu değişim öyle bir hale sokuyor ki insanı, "Anaaaaaammm!!!" diye olduğun yere çömeltip sana bir kere daha vuruyor. Bütün bu değişimler yaşanırken, sen de değişiyorsun. Her geçen gün. Ve hayat artık o kadar hızlı akıp gidiyor ki, daha kendini bilemeden değişmeye devam ediyorsun. Kabuk değiştiriyorsun, deri değiştiriyorsun, yaşadığın yeri değiştiriyorsun veya yaşadığın yer değişiyor. Erozyonlar oluyor, buzdağları denize düşüyor, yağmur, çamur...
Hayatın kendisi değişirken, sen değişimleri izliyorsun. Yapman gereken kendini bilmek, ama sen yine de değişimlere kanıp değişimleri izliyorsun. Çünkü değişimleri oturup izlemekten daha zevklisi yok. Naklen yayın olarak alıyorsun artık değişimleri. Dakikası dakikasına dünyanın en alakasız yerinde bile ne olup bitiyor öğrenebiliyorsun. Ve kendini keşfetmek yerine değişen dünyayı izliyorsun. Dünyanın neredeyse tamamının yaptığı gibi...
Aslolanı unutuyorsun bu arada, kendini keşfetmeyi. Değişim seni kendine zıt yola sürüklüyor. Kendine gidip gerçekten nelerin değişip nelerin kaldığını görmek yerine işte sen değişimi izleyerek kendinden uzaklaşıyorsun. Hayatın için alınması gereken kararlar da karşına çıktığında "Vay anaaaaam!" diye çöküp duruyorsun. Çünkü daha kendini bile tanımıyorsun.
Doğada aslolan hayatta kalmaktır, en güçlü olmak değil. Ama en güçlü olmak sana öyle bir empoze ediliyor ki; kendisini bilmeyen, kendisini tanımayan insanlar sana bunu kainatın en önemli olayıymış gibi gösteriyor. Aslına bakarsan empoze ediyor. Dünyada en güçlü olmak yerine, olabilecek tüm şartlara uyum sağlayabileceğini göremediğin sürece en güçlü olmuşsun ne fayda?
Tanıyor musun ki kendini? Biliyor musun mesela, insan 17 derecenin altındaki sıcaklıkta yaşayamıyor; bunun için kendine kıyafetler yaratıyor... Biliyor musun doğadaki en kötü çene yapısı sende, en beter vücut fonksiyonları çalışması sende... Daha kendini tanımadan, dünyanın en güçlüsü olmaya çalışıyorsun. Dünya değiştikçe sen şaşırıp kalıyorsun, ama aslolanın ve varolanın kendin olduğunu göremeden şaşırıyorsun.
Hayat değişiyor, dünya değişiyor, sen de değişiyorsun. Kendini görmek yerine değişimi izlemeyi istiyorsun. Çünkü o daha rahat. Kendinle yüzleşip ne kadar aciz olduğunu hissetmek yerine, değişen dünyanın şaşalı hali seni daha fazla çekiyor. Dedim ya, dünyanın neredeyse tamamı böyle... Gocunma lütfen.
Kendini tanımıyorsun, hatta öyle bir dünyadasın ki, kendini tanıyama diye herkes var gücüyle çalışıyor. Bir hayat yaşamaya çalışıyorsun, bir hayat kurmaya çalışıyorsun, hayaller kuruyorsun. Gerçekte, seni kendi benliğine ulaştıracak şey kurduğun hayaller; ama hayallerin yıkıldıkça ne hayal kurmak istiyorsun bir daha ne de kendinle yüzleşmek... Ama bir beynin var, ve düşünmeden duramıyor. Freud'a göre, Platon'a göre, Nietzche'ye göre, kime neye göreyse göre. Baz aldığın düşünce tiplerinin 9/10'u bu adamlar tarafından zamanında yapılmış edilmiş. Bilinen gerçek işte. Herneyse.
Hayaller kuruyorsun, hayallerinin gerçekleşmesi için çabalıyorsun. Ama hayat sana bunları sağladıkça sen yine de sırtını kendine dönüp değişimin etkisine kapılıyorsun. Halbuki gerçek olan sensin, başına gelen şeyler. Ve bunları görmek yerine korkarak kendinden uzaklaşıyorsun.
Bir hayal kuruyorsun, geleceğin için güzel bir hayal. Birisini istiyorsun bu hayalde, komün hayatı yaşamayı seven tüm insanlar gibi. Ona yer veriyorsun hayalinde. Ve biliyor musun ne oluyor? Çıkıyor karşına o hayalindeki kişi. Olmayan sevgili diye kurmaya başlayıp insanlarla tanıştıkça birisinin aslında bu kriterlerine uygun olduğunu görüyorsun. Sonra bir bakıyorsun ki, evet o da boş değil. Kaybetmek istemediğin bir ilişkiye başlıyorsun. Ve zaman geçiyor. Ve hayat değişiyor. Durumlar, pozisyonlar, şekiller, ışıklar... her birşey değişiyor. Sen daha kendin olamamışken karşındakini birşey olarak görmek istiyorsun. Ama o bunun farkında bile değil. E tabi beklentilerin yükseliyor ona karşı, istiyorsun kafa dengi olsun seninle, seninle rahatsız olduğu şeylerin aynısına rahatsız olmasını istiyorsun... Olmadı mı, ne yapıyorsun peki? Değişimi izliyorsun, değişebilen insanları görüyorsun, değişim esnasındaki insanlardan etkileniyorsun ve hayallerini süsleyen insanın da değişmesini istiyorsun. Yahu sen daha ne istediğini biliyor musun?
Evet bütün bu bahsettiğim şeyler günlük hayatın kendisinin getirileri. İnsanlar varoldukları sürece bencilce yaşıyorlar. Bunu bilerek söylüyorum, bilen tanıyan varsa zaten bunu benim söylüyor olduğuma şaşırır. Hümanizmin ilk kuralı, bencil olmaktır. İnsan hayatı boyunca birşeyleri arzuluyor. Bu bir obje oluyor, ayakkabı mesela, bu bir durum oluyor, iş pozisyonu, bu bir ev oluyor, ortam oluyor vesaire. Değişim esnasında bütün bunları görebildiğin için, gördüğün her şeyi arzuluyorsun. Onu istiyorsun, o durumu istiyorsun, o ortamı istiyorsun. Ve o arzulara ulaşmak için canla başla uğraşıyorsun. Arzular seni hayatına bağlıyor çünkü. Hayallerin bu arzulara göre şekilleniyor. Doğal olarak.
Ama şöyle bir durum da var, dünyada hangi yüzdedeki insanlar arasında olduğunu da bilmen lazım. Paris Hilton'un ayarında bir dünya istiyorsan ve bu hayali alakasız bir yerdeyken kurup hayaline inanmıyorsan tabi ki zor. Evet insanın istemesi yeterli, ama ona inanması da gerekli. Sen inanmadıktan sonra; kendini bilmeyip, ne istediğini bilmeyip hayaller kurduktan sonra onların gerçekleşmiş olduğunu nasıl göreceksin ki?
Kaldı ki, değişen dünyada öyle bir hayat var ki artık, arzuların gün be gün değişiyor. Artık değişim o kadar büyük bir hortum haline gelmiş ki, aylarca düşünüp vermen gereken kararları bile bir anda karar verecek bir haldesin. Dünya böyle çünkü. Artık bu kadar hızlı. Arzuların da bu kadar hızlı değişiyor işte. Çünkü, daha önce de dediğim gibi, kendini bilmiyorsun ki...
Yüzleşmekten korktuğun bir kişi var karşında, aslında seninle uyuyup seninle uyanıyor, seninle yaşıyor ve seninle ölecek. Sen onun zaaflarını görmek yerine onları maskeliyorsun. Bir insan da bu kadar çok zaafını görürken tabi ki değişimden uzak kalıyor, o uzaklığa kalmamak için sen de onu kendi tarafına çekiyorsun. Çünkü değişimin insanlar arasında yarattığı en büyük korku bu: Yalnız kalmak. Değer verdiklerinin yalnız kalmasını istemiyorsun, o yüzden onların da seninle birlikte değişimi izlemesini istiyorsun. Ama önemli bir nokta var, o kişiler belki de kendileriyle yüzleşiyorlar ve bu durum esnasında başka şeyler tarafından rahatsız edilmek istemiyorlar. Senin görmek istemediğin, maskelediğin hatalarını onlar bir an evvel düzeltip gerçekten ne istediklerini keşfetmek; kendilerini keşfetmek istiyorlar. Ama sen onlara "Yalnız Kalacaklar" diye bakıyorsun.
Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, kişi kendinden uzaklaşmaya çalışıyor, aynı anda toplumdan kopmamaya... Kapitalist bir dünya, evet bütün değerler temelde bencillik barındırıyor. Zaten artık o yüzden gerçek bir sanatçı, gerçek bir diva, ne bileyim Marilyn Monroe, Elvis Presley gibi bir karakter çıkmıyor. Çünkü insanlar artık o kadar çabuk tüketiyorlar ki... "Sexiest Man Alive", "Best Film Ever"... Ulan geçenlerde taptığın adama ne oldu, ayılıp ayılıp bayıldığın filme ne oldu? Hani en iyi filmdi?
Tüketiyoruz, tükettikçe arzularımız değişiyor, arzularımızın yenilenmesinden zevk alıyoruz. Çünkü değişim bunu istiyor. Değişimin en önemli kurallarından bir tanesi de, yaşama tutunamayanları yok etmek istemesi. O yüzden halen doğru düzgün bir hayalin yok. Kendinle yüzleşmekten korkuyorsun.
Hayalinde mükemmel bir iş sahibi olmak var, mükemmel bir hayat, mükemmel bir aşk. Planlayarak, işini şanslara bırakmadan bir iş sahibi olabilirsin. Mantık çerçevesinde aldığın kararlar süresince hayalindeki iş mümkün. Hayatın da neresinden dönsen kendini bulsan kar, bunu bilerek yaşamak zaten insanı ölüm korkusundan uzaklaştırıyor. Ancak, bu ikisinden başka olarak, yaşamak istediğin aşk hikayesi var ki, malesef senden başka bir kişiyi daha etkiliyor. Kendin gibi düşünen, kendin gibi olan birisi için, veya senin eksikliklerini kapatacak birisi için yanıp tutuşuyorsun. Ona sahip olmak istiyorsun, fakat inancın yok. Görmüyorsun ne istediğini. Evet masallardaki gibi bir aşk yaşamak istiyorsun, ama bunun için masal kahramanı olman gerekli. Gerçek hayatta olmasını istediğin şeyler için de nasıl hayallerine inanmıyorsan, böyle bir inancın yokken masal yaşadığını nasıl anlayabileceksin ki zaten?
Tüketiyorsun, değişiyorsun, arzuluyorsun, yenilik istiyorsun. Ama aslolan sensin, daha bunu bilmeden yaşıyorsun. Kendin olmadıktan sonra başkalarının hayalleri için niye çırpınıyorsun ki? Bırak Mikanos adasına gitmek isteyen gitsin, sen kendine ait rahat edebileceğin koyu, denizi istemiyor musun? Niye illa ki Mikanos o zaman? Arzuların değiştikçe sen de değişiyorsun, ama kontrolsüz olarak... Ne istediğini bilmedikten sonra, hayalin gerçekleşmiş... E öyle apışıp kalırsın işte.
Değişimin amacı hayatta tutunamayacakların bir an evvel yok olup gitmesi. Dünyanın en güçlü canlısı olmak, dünyanın en dayanıklı canlısı olmak anlamına gelmiyor. Bunu bilmeden yaşaman bana göre, her şeyden önce "Yazık".
Arzularınızın yok olup gitmediği, hayallerinize inandığınız, kendinizle yüzleşebilecek zamanı ve gücü yaratabildiğiniz bir sevgililer günü olsun inşallah rabbim dinimiz amin bişmil süphaneke!

Demokrasi Tespiti

2010-02-04T19:14:00.000-08:00

Bir insana kaybetmekten korkacağı birşey verin, ona sahip olursunuz.
Belki de demokrasinin yürüme sistemi budur, kim bilir?
Yoksa sen hala bir umut demokrasiye inanıyor musun?

Pardon, bir sorum olacağıdı...

2010-01-27T12:37:00.000-08:00

bugün arkadaşlarımla gezerken bi kitapçıda tersten bir kitabın adını okudum, yanlış okumuşum zaten. Kitabın adı "Benimle Evlenir Misin?'di"; ben bunu hem el yazısı tipografisinde yazıldığı hem de tersinden okuduğum için "Benimle Evlenir Miyim?" diye okudum.
Ardından da kendi kendime sordum, benim gibi birisiyle evlenir miyim? diye. Hani aynada kendimize bakıp bir biçimde kendi kendimizi beğeniriz ya, özellikle kimse yokken aynada kendi kendimizi telkin edip "Güzelim, güzel..." deriz hani. Bu soru sanırım diğerlerinden daha da farklı... Ben güzel miyim? sorusunu kendimize sorup sorup dururken, hayat için alınması gereken bir kararı kendimize sorduğumuzda; sizi bilmiyorum ama ben; apışıp kaldım. Evet apış.
Kendime baktığımda şu anlık beğendiğim bir yerim yok. Kendimi beğenmiyorum ki zaten. Ha, kimse kendini beğenmez, evet öyle birşey bu. Ama insan kendinin en iyi halini karşısındakine gösterip onun gözüne girmeye çalışır ya, o istek de yok pek bende. Kimseyi takmamak mı, belki... Ama bu soru benimle benim aramda. Bunu başkasına sormanın, ya da bir başkasının seni beğenmesinden daha fazlasından bahsediyorum kısaca. Ya kendimi çok iyi tanıdığımdan, ya da kararsızlığın kuluçka evresinde olduğumdan niyeyse kendi kendime cevabım basit bir "Hayır Efe" oldu. Bunu diyen onca boş insandan birisi gibi dedim ve de bu "Hayır" cevabını. Nedenini anlatamam aslına bakarsanız, ama neden hayır dediğimi anladım. Tüyü bitmemiş sabi gibiyim daha, bıyığı çıkmamış kedi, halısahada maçı olmayan gibi, "Senin oralardan daha kaç golün var lan?" sorusuna yakın, "Ay başım ağrıyoğr!" gibi basitçe...
Ben en iyisi uyuyayım da büyüyeyim niiiinnn ni...

Not: bu soruyu kendinize de sorsanıza lan, çok tuhaf oluyor.

Basliksiz bilmemkacinci blog yazisi

2009-12-31T07:41:00.000-08:00

2009'dan aradigini bulamayan herkese;

2010 da bir boka benzemeyecek ve yine aralik ayinda ondan kurtulmaya calisacagiz. Hicbir sey degismeyecek. Kalin gelen sey hala kalin gelecek, at organina kelebek konsa bile hala at organi at organi olarak kalacak. Artik butun derdimizi tasamizi takvim sayfalarindan cikarmayi bir kenara biraksak diyorum, bir ic patlamasi olarak... Bos isler bunlar, yok yeni yilda yeni asklar, yeni heyecanlar... Boku cikti ortaligin, millet ekmek pesine dustu; daha ekmek pesine dusmemis biri olarak da herkes tarafindan ayiplaniyorum zaten; siz / sen hala eglenmek diyorsun. Su an tam olarak bilmedigim bir evdeyim, yilbasini da orada kutlayacagim ben. Sartlar y.rrak gibi olunca insan istedikleriyle olamiyor evet. Zaten agzimizin icine sican da bu sartlar olmadi mi her 365 gunde bir?

Su an evde yalnizim, grooveshark acmis arctic monkeys diskografisi (nanay) dinliyorum karistira karistira, guzel gecer belki gecem diye... Hicbir beklentim yok 2010'dan zaten. Kullerimden dogacagim yil da olmayacak, piyasaya atladigim yil da; mal geldim mal gidecegim. Herkes gibi. Ucuncu kisilerin benden bahsetmesini takmayarak, az buldugu samimi ortami birilerini ezerek kullanan insanlarin arasinda onlara bagisiklik kazanmaya calisarak gecirecegim. Insanlara kendimi kanitlamayarak gecirmeyi planliyorum 2010'u; gel gor ki umutla bakmis olsam bile 2010'da burnumdan gelecek. Benim bir istegim varsa o da butun bir yil burnumdan gelecek olsa bile sekilli bicimde burnumdan gelmesi.
Dedigim gibi, 2009 atski gibiydi. 2008'de oyle matah bir bok olmadi, 2007 bu ikisinden bile silikti, 2006 namina aklima gelen bir halt bile yok... Tek yurek olup yine girecegimiz bir yildan buyuk umutlarla bahsedecegiz bu gece boyunca, belki yarin da bahsedilir, ne bileyim. Ben de oyleyim, olmayacagim falan demiyorum. illa birilerinin pesine takilmak gerekiyor ya, yalniz yapamiyor ya insan... Herneyse efendim, 4 ocak ilk resmi gun olacak ama basimizda halen vizyonsuz insanlarla hayatimiza devam ediyor olacagiz. Degismek icin bir gune konsantre oluyoruz, ama bir sonraki gun icin degil. Tek bir gun icin guzel elbiseler giyecegiz, agiz dolusu gulecegiz, eglenmeye calisacagiz... Daha fazlasini yapanin da ski saolsun, hatta benim icin de eglensin. Insanlarin halden anlamalarini umarak bir yila girmeye calisacagim ben. Cikar gutmeden yine birilerine yardim edeyim derken kendimi kullanilir bulacagim, Kafam ic kavgamdan kazan gibiyken birilerinin hayvanca beni durterek evladimla baslayan cumlelerini dinleyecegim istemeden, ilaclari almaya devam edecegim, yapilmasi zorunlu butun odevleri yine gunu gunune yapacagim, istedigimi versin diye benden asagilik insanlara boyun egecegim, baskalarinin kisisel hayatlarindaki sorunlari benim ustumden cikarmalarina ses etmeyecegim... bunun gibi seyler.
Benim de ferdi avuntum var tabi ki, sizler gibi: Sessiz atin ciftesi pek olur. Ama ben bir denizanasiyim.

2009-12-29T08:34:00.000-08:00

olum sonunda yalaka ertugrul ozkok genel yayin yonetmenligini birakmis. niye acaba, bikti mi matbaayla ugrasmaktan? anladi adam olunmuyor yonetmen sifati alindiginda. az istemedim ama hacca gittiginde kafaya bi tas yese diye... inek ertugrul!
bi de that was a good life demis. uf bebeyim! ilk olarak cikardigi calisirken dinledigi klasik muzik toplamasi (A yuzu hareketli, B yuzu slow) albumu var ya bunun. boyle bitirince kendisinden bir hiphip albumu bekliyorum artik. lil wayne ilen duetli, az laf sokmali diyicem de... nerde onda o got :D en fazla kimleri yaladigini falan anlatir, andropoz kafasiyla. bak bu konuda ali kircayla guzel duet olurmus aslinda...

herneyse bilinen tabiriyle "Ruzgar Gulu" ertugrul icin gelsin: That was just your life - Metallica
(usendim eklemeye)

2009-12-28T03:42:00.000-08:00

bir allahin kulu tutup da "twitter telgraf in gelismis versiyonudur" dese, su ankinden daha fazla ilgi odagi olur allah canimi alsin bak!
prodigy den omen i dinliyorsun, bi cosuyorsun kendine geliyorsun falan.
can tanriyar i samimi bulmam, bulani da sevmem. onur basturk le bi kapistirsalar ya sunlari, cage fight ta mesela...
2010 acun ilicasiz gecer insallah

2009-11-23T17:29:00.000-08:00

Böyle yazılar, kıyamet alametleri, komplo teorileri yazamadığım için kendimden utanıyorum.

İmrendiğim yazılardan bir tanesini göstermek için tıkızle:
Domuz eti yiyen eşcinsel de olur grip de

Şaka sanmadım değil ha... Baktı mevlüdüm köşesini yazdığı gazetesi gazete sahibi tarafından bile okunmuyor "Ben osurur osurur ipe dizerim, maksat köşe dolu görünsün" diyip lisedeyken yaptığımız sözel sınavlarda çok yazayım da hoca bol not versin çakallığını yaşamış inceden...
Seviyorum seni mevlüdüm, kurbanda helal domuz kesip çevrendeki tüm erkeklere yedirmen dileğimdir.

Mevlüdüme not: Peki gayler aktif mi oluyor pasif mi?

Edvırd Kalın

2009-11-17T15:12:00.000-08:00

aslında ne death cab for cutie yi doğru düzgün izlemişliğim var, ne de twilight saga sını mercek altına almışlığım...
ancak "Meet me on the equinox" şahane bir şarkıymış.

Piggy

2009-10-28T15:02:00.000-07:00

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, dünya üzerinde hiçbir kimsenin rızası olmadan kimseye hiçbir tıbbi müdahalede bulunulamaz. Kanunda hükmü vardır.
Buraya kadar herşey gerçekten var.
İnsan eliyle üretilmiş bir hastalık olan domuz gribi, doğaya aykırı olarak gelişmiş ve düşük dirençli insanların bir kısmına etki etmiştir. Bilinmesi gereken önemli gerçeklerden bir tanesi, dünya üzerinde grip vakalarının ölümcül olanlarda 10 kişiden sadece 1'inde bu virüse rastlanmıştır. O da 2009 Ocak'tan beri olan kayıtlarda. Grip zaten belli başlı ölümcül hastalıkların başında gelir; aids ile çökmüş direnci son noktasına ulaştırır (Aids mikrobu bünyenin gücünü yok eder, direnci kalmamış bedeni de en basit hastalıklar bile rahatlıkla ölüme götürebilir. Yani aids mikrobunun kendisi öldürmez). Bu sadece basit bir örnek.
Günümüz hastalıklarının büyük bir örneği doğada bulunan hastalıklardır. Mesela bel soğukluğu olarak bilinen hastalık Güney Amerika lamalarında genetik olarak bulunduğunu biliyor muydunuz?
Okyanus aşan ispanyol denizcilerin azgınlıklarını bu hayvanlarla geçiştirdiklerini, sonra da bu virüsü kapıp diğer liman kentlerindeki fahişelere yaydıklarını, oralardan yayıla yayıla günümüze kadar yaygınlaştığını size söylesem...

Aids denen virüsün de Afrikadaki bir tür maymundan geldiğini biliyor musunuz peki? Sadece cinsel veya kan yoluyla bulaşabileceğini? Avrupalı bir sapığın safarisine eğlence olsun diye bir maymunu hallettiğini, sonra da avrupaya gelerek ortalığı yıktığını?

Tifüs, Dizanteri, Veba, Kolera...

Bütün bu hastalıklar doğada hayvanlar tarafından pasif olarak taşınıyor. Ama deli dana veya kuş gribi gibi hastalıklara benzer olarak aniden belirip yok olmuyor... Konunun nereye varacağı malum, domuz gribine.

Dünya üzerinde hiçbir aşının bir yıl altında testlerinin bitip piyasaya verilmediğinin bilinmesine...
Gribin 2009 yazı başında çıktığının, ama novartis denen aşağılık ilaç firmasının bu hastalık için üreteceği aşıyı 2005 tarihinde patentlenmesinin bilinmesine...
Bu yaz Amerika'da yapılan ilk domuz gribi aşısını yapılan kızın şu an felçli olduğunun açıklanmasına...
Şu ana kadar geçirilen Delidana, Kuş griplerinde aşırıya kaçmış birkaç olayın dışında başka doğru düzgün olayın olmamasının bilinmesine...
Doğal yollarla gripten korunmanın buna da gayet iyi geleceğine...
Doğanın dengesini bozmaya çalışmayla böyle hastalıkların her yıl artacağına...
Domuz gribi aşısının içinde hammaddesi domuzlardan yapılan onlarca mineralin olduğunun akla getirilerek yaptıracak müminlere buradan tekrar düşünmelerini iletilmesine...

El yıkamak da bir çözüm elbet. Galoş takmak da bir çözümdür, eldivenle gezmek de... En azından insanlarımız artık daha temiz olacak. Bundan güzel haber mi olur? Burnunu karıştırıp otobüste orayı burayı tutan adamlar göremeyeceğiz sonuçta...

Hatırlayın bakayım bizim insanımıza en yakın domuz kim?
Piglet tabi ki!

2009-10-19T06:00:00.000-07:00

Ve yine sevenleri için geliyor: Pussycat Dolls - Haşhaş

Ben bu şarkının da engellenmesini bekliyorum. Açık saçık dans etmeli kliplere veya sözlere sahip şarkılar nasıl engelleniyor ya da sansürleniyorsa, madde bağımlılığına teşvik de bunlar arasına katılmalı.

Malum çocuklarımız burnunun bokunda bile sapkınlık bulabilecek halde...

2009-10-18T15:26:00.000-07:00

Arkadaşlar elimizden geldiğince internet üzerindeki bütün porno datalarını engellemeye çalışıyoruz. Gümrükte para bırakmasa seks şopları da kapatıcaz, ama gelen mal iyi vergi bırakıyor. Halen elimizden geldiğince genelevleri de kapatmak için uğraşlarımız devam ediyor. Siz yine de üç çocuk yapın. Birisi bu masalı anlatanın, biri dinleyenin kafasına, biri de sokağa düşsün, dilensin falan.
"Rekorlar kitabına girerim ben aga!" diyeniniz varsa aranızda, bir seferde üçüz için de kayıtlarımız başlamıştır.

Not:Üç ve üçün katları için çalışalım arkadaşlar.

içi güzel olan herkese gelsin...

2009-10-16T18:34:00.000-07:00

Düşüyoruz. Bir yerlerimizi vuruyoruz. Çarpıyoruz. Darbeler alıyoruz. Çatlıyoruz. Buruluyoruz. Acıyoruz. Çakılıyoruz. Yuvarlanıyoruz.
Herşeyin izi kalıyor.
Bir şekilde kabuk bağlıyor, morarıyor, çürüyor ve geçiyor.
Başımıza ne geliyorsa bir şekilde bunu atlatıyoruz.
Beklerken bize işkence çektiren zaman, kendini ortaya koyunca iyileştirici etkisiyle karşımıza çıkıyor bu sefer.
Yoruluyoruz, nefessiz kalıyoruz, an be an bitiyoruz ama ne olursa olsun hayatta kalıyoruz.
Her kazadan nasıl oluyorsa sağ sağlim kurtuluyoruz.
Ve şimdiye kadar elimizden geldiğince hayatta kalıyoruz.

Yumuşacık tenimiz kabuk bağlıyor. Aldığı her darbede daha da sertleşiyor, nasır bağlıyor, kabuk tutuyor.

Asıl önemli olan içerisi ballanıyor, şekerleniyor, şerbetleniyor.

Çok yakın bir arkadaşım, sevgilisi tarafından terk edildi. İçinde heyecan kalmadığı için olduğunu söyledi ve de. Bahsettiğim arkadaşım, kızın hayatındaki en zor anında onun yanında durup onu ayağa kaldırdı. En yalnız hissettiği anda onun yanında oldu. Hatta kıza hediyeler alabilmek için ailesinden hiçbir destek almadan çalıştı, ve başardı. Ama sonu ayrılık oldu.
Ne söyleyeceğimi bilmiyorum şu an kendisine. Zamanın iyileştirici etkisine ihtiyacı var aldığı darbe yüzünden. Elimden geleni yapıyorum, ama malesef eksik kalıyor birşey. Çünkü o kadar boş bir sebeple bu ilişki bitti ki...

Bu sadece benim yakınımdan birisi. Benimkisi başka. 23 senedir ruhumda biriken tüm yükleri kaldıramamanın getirisiyle uğraşıyorum aylardır. Görünürde birşey yok. Ama içerisinden bahsetmek istemiyorum.

Hayatta kalmak. Yapmamız gereken tek şey o. Gerektiğinde susmak,
gerektiğinde başını öne eğmek,
gerektiğinde kabuğuna çekilmek, her neyse...
Aslolan herşey hayatta kalmak için.

Hayatta kaldıkça şekerlenmek, şerbetlenmek için.

2009-10-07T20:17:00.000-07:00

Dünya üzerindeki son insanın hep erkek olduğunu konu alan onlarca çizgi-roman, bilimkurgu (post - apocalypse) senaryo okuduk izledik...

Nasıl büyük yalan ama...

uzan geliyorum

2009-10-02T14:47:00.001-07:00

Ve sevenleri için geliyor:

Lily Allen - Kahretsin adamım

Ben buradan rtük'e de, yabancı filmlerin çevirmenlerine de, yasakçı zihniyete de, birşeyleri engelleyerek işin hallolacağına inananlara da, ben böyle sanatın içine edeyim diyenlerin de, ayakta bevletmenin münasıp olmadığına inananlara da, küfürlü ağızla oruç tutanlara da, kolpalara da, yapım ve yayında emeği geçen herkese de, burdan daha hatırlayamadığımız bu kafadaki bütün herkese de, buca hapishanesinde 3c koğuşunda yatan kayınçom için de gelsin.

Geçmiş zamanım ve bundan sorumlu firefox Araçlar > Yakın geçmişi temizle

2009-09-23T19:41:00.000-07:00

Türk Dil Kurumu, ki bütün ödeneğini Atatürk'ün mirasından alıyor olan iki kurumdan birisidir, hala eften püften günlük hayatta kullanılmayacak derecede saçma kelimeleri dilimize katmaya çalışadursun, firefox'un yeni sürümündeki türkçe dili zaten sinir olduğum web 2.0 türkçesine daha da sinir olmamı sağladı.

Ulan ben çerezlerimi (hay allah belanızı versin çerez ne ya) mi temizleyeceğim yoksa sana geçmişimin hesabını soracağım?!?! Cookie de ayrı bir salaklık; hadi onlar salak sen de mi salaksın be mozilla türkçecisi?

Ortalık işsiz güçsüz kaynıyor, kuruver bi departman sadece bilgisayar türkçesiyle ilgilensin... bizim de afilli terimlerimiz olsun, ne bileyim "Start" ya da "Başlat" yerine "Kop gel günahlarından" yaz...

Geçmişimi işe karıştırmayı biliyon ama pis!

Not: Günlerdir giremediğim blogger az daha beni ciguliye çevirecekken son anda gül yüzünü turuncu logosunu bana gösterdi, yavaş yavaş kendime geliyorum. Son olması dileğimle

Baş Parmak Tespiti mi diyeyim, ne diyeyim ben de bilemedim...

2009-09-17T18:19:00.000-07:00

bir an durup düşünsenize, baş parmağımız aslında sadece ipod için tasarlanmış olsaydı...
ipod un tasarlanmasından önce anlamsız bir parça olarak dursaydı elimizde...

Hah geldin mi...

2009-09-15T16:35:00.000-07:00

Facebook'u açmak ve sikli diye aratmak...

Sıkıldım evet.

Çok sıkıldım.

2009-09-10T08:48:00.000-07:00

yine doluyum, yine baska bir yaziya basladim. ama yine her zamanki gibi sildim sonunu getirmeden. iki uc aydir bu istege bagli olarak yazinin sonunu getirmeme durumunu yasiyorum, bakalim beni nerelere goturecek...

mesela birisiyle ayakustu karsilastim, selam naber derken beni gereginden fazla ayakta tuttu, bildigin konusmasinin orta yerinde "Oldu hadi baays..." gibisinden adami got pozisyonda birakarak cekip gitmek istiyorum bu aralar. birinde patlayacak ama, hadi hayirlisi.

ya o degil de, ertugrul ozkok ile ahmet hakanin hac seferine hic goz gezdiren var mi? gun gectikce, deneyimlerini kaleme aldikca daha da alcaliyorlar gozumde lan... adamlar sayesinde kendi inancimin aslinda ne kadar yuksek oldugunu gordum allah carpsin bak :) ertugrul ozkok orada su yasina kadar cevirdigi haltlarin muhasebesini yasarken temizlendigini sanip mutlu oluyor; ahmet hakansa isin tamamiyle turist kafasinda, iste gitmeden once cantaniza alinacaklar, ipod a konacak sarkilar mevlutler falan yaziyor... oha lan :) dun muydu evvelki gun mu, ertugrulcugum butun muslumanlik dininin en buyuk kuralinin ickiyi yasaklamak oldugunu yazdi... oyle bir laf ki bu, ben bu lafi istedigim yere cekerim, ki geliyor da: butun din aslinda bizlere domuz eti yemeyelim, alkol almayalim diye geldi degil mi ertugrulcugum? baska hicbir numarasi yok degil mi? ne bos beles adamlarsiniz siz ama ya...

bu arada bilginiz olsun, bu adamlar 2006dan beridir bu turu yapmayi planliyordu. maksat muslumanligi kullanan politikacilarin ayaklarina surtunmek...

mahvettin beni yabanci klavye...

Son padisah Mahveddin

Odalarda 3G'sizim

2009-09-09T07:34:00.000-07:00

Yahu nasil bir kafaysa, gecen gun ruyamda 3G'nin birinci G'sini gordum. Hatirlayan vardir elbet, Casio G-Shock saatleri vardi ya; 3G'nin birinci G'si meger G-Shock'mus.

Inanin, hicbir sey kullanmiyorum...

Ah banner...

2009-09-01T15:55:00.001-07:00

Libidom 1 şu an.

2009-08-29T08:44:00.000-07:00

Bu şarkıyı anlatmak için doğru kelimeleri seçmeye çalışıyorum. Ama ne kadar birşey yazmaya çalıştıysam illa ki bir yerden açık çıkıyor... Derler ya "İnsanın kendini bulduğu şarkı" diye, tamamiyle kişisel olarak söyleyebileceğim birşey bu. Kısacası, 3:46 saniyelik ben.
Şarkının adı "Too many chiefs... Not enough Indians", artistimizin adı da Brant Bjork. Mad Max filminin geçtiği kaliforniya çöllerinde yaşayan, hatta palm desert ta ikamet eden, derme çatma evinde kendi halinde müziğini yapan bir arkadaş. Ben bunu nerden bileyim diyecek olursan da, medyaya en yakın hali Queens of the Stone Age grubu kurulmadan önceki eski halindeyken, yani Kyuss zamanlarında kendisi grubun bateristiydi. Stoner rock icra ederlerdi. Zira dikkat edin, şarkıyı dinlerken bu kadar kısa sürede kafanızın nallaşması gibi bir durum yaşayabilirsiniz.
Herneyse, benim için önemli bir şarkı bu. Notalarının arasında kendimi bulduğum bir şarkı.

2009-08-28T08:11:00.000-07:00

Peki hangimiz ipana nın sirkeye oturttuğu yumurta testi için hışımla girişip sabırsızlıktan testi yarım bırakmadık?

Sen beni bitirdin banner!

2009-08-26T17:28:00.001-07:00

Problemleri var. Evek.

2009-08-24T12:21:00.001-07:00

En son ne zaman gittiğin kafede söylediğin gazlı içeceği pipetten üfleyerek bardaktan taşırdın?

2009-08-22T09:56:00.001-07:00

Hani konserlerde sahnede kim varsa, iyi geceler bilmemne diyip sahne arkasına gider. Bu esnada seyirci bir daha alkışlar, ayağa kalkar, tezahürat yapa da sonradan sahneye geri gelirler ya; buna türkçede "Bis" denir.

Aynısı tiyatroda da olsa ya. Çıksalar bir daha oynasalar oyunun bir bölümünü.

Ek bilgi: Metin direk olarak Uykusuz sayı:2007/11 den.
1949 yılında Ses Tiyatrosu'nda Aşk Köprüsü isimli oyun oynanır. Münir Özkul bu oyunla ilk kez profesyonel olacaktır. Genç oyuncu provalarda aşırı sıkılgan davranır ve rolü bir türlü beceremez. Bu haliyle diğer oyuncuları da telaşlandırır. Oyun günü sıra kendisine geldiğinde sahneye çıkar ve muhteşem bir oyunculuk sunar. Baş kadın oyuncu Mürüvvet Sim oyunda olduğunu unutup bu genç oyuncunun arkasından bakakalır, alkışlarla da oyun durur. Münir Özkul seyirciler tarafından üç defa sahneye çağrılır ve oynamış olduğu bölüm üç defa tekrarlattırılır.

Bu da benim göt olduğum an işte...

2009-08-19T20:11:00.000-07:00

Bundan sonra kapalı mekanlarda tütün kolonyası ikram etmek, sürünmek, koklamak ve / veya herhangi bir biçimde tütün kolonyasıyla ilişkilenmek yasaktır. Sürenlere ve sürülmesine göz yumanlara 4207 sayılı kanun gereğince para cezası uygulanacaktır (62 tl, kdv si içinde).

Beni benden aldın be banner!

2009-08-18T19:05:00.000-07:00

Birşey demiyorum.

Algı Anı

2009-08-18T03:35:00.000-07:00

Geceydi. Ne bileyim saat kaçtı... Bir anda "Rövanş" kelimesinin İngilizce'deki "Revenge" ile aynı kökende olduğunu algıladım.
Apışıp kaldım, ama iki saniye sürdü.

2009-08-13T09:41:00.000-07:00

Daha yirmilerinde olan birisi olmama rağmen, en azından beynimin hatırladığı kadarıyla, bir yirmi sene kadar geriye gidip şu güne doğru gelirken mazide kalmış birkaç insan dikkatimi çekiyor geçmişimde. Bırak facebook u, şu an yolda görsem birkaç defa yüzüne bakmam lazım hatırlamam için. Adları unutulmuş, soyadları unutulmuş, sima olarak geçmişte canlanmış, geçmişte kalmış, bir alay insan... Bir şekilde kopulmuş, işte anasınıfından ilkokula geçilirken kontak kopmuş; ilkokuldan ortaokula geçerken telefonları alınmamış, alınmış olsa bile aranmamış; bir alay kursa gidip oradan tanışılan insanlar unutulmuş; sürer gider bu liste... İlla ki birşey çıkmış, illa ki aranmamış ya da aranılmak istenmemiş.

Onlarca insan, onlarca yüz... Eski kız arkadaşlarımdan falan bahsettiğim yok, hatta doğru düzgün saymıyorum bile onları kız arkadaştan... Ne bileyim, anasınıfındaydım, sınıfta durmadan liderliği kapıştığım Bahadır diye birisi vardı. Aslında en iyi arkadaşımdı sınıftaki, ama durmadan bir liderlik kavgasına girerdik. Sınıfın geri kalanına sorardık, oylamayla hep bahadır kazanırdı. Gocunmazdım da. Nasıl bir karakterse benimki, liderliğe oynuyormuşum o yaşta. Şimdi olsa anca büyük bir sorun çıkacak da anca ipleri elime alırım. Mesela uzun amerikan traşı vardı bahadırın, onu hatırlıyorum. Esmer kumral, kara kuru birşeydi. Ne oldu kimbilir? Nerede şimdi? Öldü mü kaldı mı?

Sonra mesela yazlık arkadaşım Mert vardı. Onu daha iyi hatırlıyorum aslında. Mert popülerdi, ailesi de tanınıyordu şehirde. Babasının bir deri fabrikası vardı, sonradan yangın çıktı vesaire vesaire. Yandı mı, yaktılar mı, yoksa bile bile kendileri mi kundakladı bilinmez ama benim aram mertle de bozuldu. Yani bozuldu demek olmaz, görüşmeyi kestik aniden. İşin aslı mert pislik bir herifti. Benden bir yaş büyüktü, niyeyse arada bana büyüklük taslardı. Önce bi kavga patırtı çıkardı aramızda, sonra ben küser eve kaçardım. 20 dk sonra kapıda biterdi. Hadi bütün kırgınlık dargınlık küfürleşme biterdi atlanır bisikletlere yeni maceralara kapılınır... Ne oldu şimdi merte? Nerededir, ne yapar? Evlerinin üstünde artık satılık yazıyor, nereye gitti kimbilir? En son görüşmemizde evlerinde birşeyi elimden kaydırıp yere düşürmüştüm. Şimdi çin pazarında çok ucuza satılan stres toplarındandı. Hani yok mu iki tane top, bir avucunda çeviriyorsun, döndürdükçe içinde öküz çanı gibi birşey çıngırdıyor. Onların işlilerinden birşeydi kırdığım, gerçi o zamanlar tabi o alet nereden gelmiş kimbilir, türkiyede yok daha ondan. Annesi falan sinirlenmişti bana, onu hatırlıyorum. Dev gibi bir evleri vardı, ya da biz küçüktük bize büyük geliyordu. O kırdığım stres topundan sonra mert bana abi sen bi git, annem sinirlendi dedi. Gittim ben de, gidiş o gidiş. Bir daha görüşmedik. Lan ne materyalist aileymiş. Pis.

Bunlar öyle bir anda aklıma gelenler. Liseden ayrıldım, bir baktım sınıfın yarısı üniversiteye bile gitmiyor. Üniversite bize başlamış, bunlar lisedeki kafada aynen devam ediyorlar. 18 kafası. Sorsan görüşmek istiyor musun onlarla, aman allah korusun. Üç beş kişi kaldı o lise tayfasından, onlarla da internetten konuşuyoruz. Bayramdır seyrandır aradığımız ettiğimiz yok birbirimizi. Bu kopmanın sebebi de farklı yerlere, farklı ülkelere gitmiş olmaları; belirli sebeplerle. Onlar aramıyor ben aramıyorum, arada facebooktan "Bakın lan ne komik bir video" diye birşeyler gönderiyorum "Hehe" yazıp altına gördüm izledim gibisinden yorum yapıyorlar. Bokumu iç facebook.

Geldik şimdiye. Hayatımda yeteri kadar elenmiş, artık eleği de asmış olduğum kimi insanlar var. Ben bunları kaybetmek istemiyorum. Ne bileyim, bana bir bahadır olmasınlar, bana bir mert olmasınlar. Hele bana bir lise sınıfından biri hiç olmasınlar. Kaybedilmeyecek kadar iyi insanlarla olalım efendim. Arayacam, valla da billa da arayacam, söz. Şeref sözü. Ama karşılık da isterim ha!

2009-08-04T15:07:00.000-07:00

En son ne zaman arabada giderken başını camdan çıkartıp dilini kuruttun?

Uzaydır, Evrendir, Kuantum falan...

2009-07-25T14:30:00.000-07:00

Evren çoğunluğu boşluk ve toz bulutlarıyla doluysa şayet; çok pis bir boşluğa girmiş olan ben, odamın temizliği konusunda hiçbir dikkat önem bilmemne harcamayarak odamın toz tutmasına yüz veriyorsam:

Ben evren miyim?
Evren depresyonda mı?
Evren de temizlik meraklısı olmayan biri mi?
Evrenin de laptopunun şarj aleti bozulmuş mudur?
Evren de bütün bir gün götünü devirip uyuyor mudur?

Bir de, Evren kim? Tanıyan varsa beri gelsin...

2009-07-15T03:51:00.000-07:00

Tarihteki hangi karakter olmak istiyorsun diye sorsalar bana, keçi sakalı bulan adam olmak isterim derim.

Salak Deyimlerimiz

2009-07-01T13:10:00.000-07:00

Yahu yeni farkettim, "Armut piş, ağzıma düş" deyimi
"Aslan kaç, paraparapom!" la aynı güfteye sahip değil mi?

Yoğuşmalı Kombi

2009-06-30T18:49:00.000-07:00

Iphone dan hiç hazzetmiyorum ben ama ya. Zaten ezelden beridir herkeste olanı istemem ben. Alınır giymem, hediyedir sürmem; bakmam bile yüzüne. Güzelse bile ya evvelden davranan ben olmalıyım ya da iyice modası geçince giderim alırım.
Moda rezilliği bir yana, bir dükkana gidip birşeyler bakındığımda yanımda biten görevlilerin "Bu sene bunlar moda..." demesi kadar beni o dükkandan kaçıracak herhalde bi yangın bi deprem falan olması lazım.
Iphone demişken, Itouch mu alırsın Iphone mu diye sorsalar bana Itouch yerine Iphone alırım derim. Ama gel gör ki, ben Iphone yerine bi Ipod alırım bi de doğru dürüst bir telefon. Çok da mis olur, pek de mis olur benim için.
Ulan ne tuhaf oldum şu son 15 gün içinde...

Seni Çekerim

2009-06-26T10:39:00.000-07:00

Durum Raporu

2009-06-24T14:08:00.000-07:00

Okulumun 17 haziran pazartesi günü bitmiş olması gerekmekteydi. Amma velakin beni çok seven hocalarım bırakmadılar peşimi, baccal noooooluuurrr kal bizleeee.... noooluoooğğğğrrrrrr diye inlediler arkamdan, bi de final notuma 51 verdiler tam oldu.

Ardını döveyim ben öyle öğretmenin, babası olayım böyle fakültenin. Sen aylarca kapaklan projenin üstüne, alakalı alakasız herkesle meşgul ol, bir de bu arada işi bitirmeye çalış, gelene bak: 51...

Doğal olarak uykuların kaçması, sakinleştiriciler vs vs. Anlayacağın benim bu okulum bir sene daha uzadı. Bir yerde de ulan uzasın işte, her yan kriz iş bulmak zor diyorum kendi kendime... Portfolyomla ilgilenirim, bi de site patlatırım kendime... oh deyme keyfime! Tabi bunu gel anlat benim meclise... Anlat anlat dilimde tüy bitti, bu ibneler beni bıraktıklarına göre notlarını da değiştirmeyecekler, ne diye uğraşayım diyorum, "Eşşek hoşaftan ne anlar?" diye soruyorum; gel gör ki anlayışlı çıkan bir insan evladı daha yok etrafımda. Yok efendim savaşmaktan kaçıyorsun, uğraşmıyorsun bilmemne. Yahu;
üç ay götümden ter damladı, bütün herkes de bunu gördü. Adamlar öğretmen değil hoca değil tüccar, elbet bırakacaklar beni... 4000$ para az mı be, şahane sakal. Baklava + Rus + Hamam, bir de üstüne para kalır.

Kısacası, ben böyle kaderin taaaaaaa... Sakınacağım birşey yok, basarım buraya resimleri de. Hem hep yazı hep yazı nereye kadar. Kaç hafta oldu şuraya bir tespit yazamadım, resim koyamadım birşey yapamadım.

Sıcak g.tünüzden ter olarak damlarken beni okuyan 15 kişiye özenle selamlar; aranıza döndüm.

Üst Kat Komşum

2009-06-05T18:52:00.000-07:00

Yahu herşeye tamam da, tanıdığın bir adamın durduk yere dinci olması kadar rezil bir olay var mıdır acaba şu üçüncü boyutta? Şimdi aklınıza bir erkek getirin; kollarını ileri geri ilerleterek abartılı yürüyen, bakım namına bir bok bilmeyen, köfte dudaklı, gözlük, sik kafası gibi bir saç tıraşı, elleri aralıksız olarak terleyen, esmer pis birşey. Eline kalem alan adam çizebilir böyle pis bi tipi eminim(robot resim). Kepçe bir de. Dünyada duyabileceğiniz en kötü muhabbete sahip bir herif.

İlkokuldayken mahalleye inerdik, futbol falan oynanırdı eyvallah. İyi kötü bir mahalle hayatım olduydu. Bu ama ezelden beri çirkindi. Kavga falan ettiğimiz de oluyordu, ben de salak gibi yeniliyordum buna (niyeyse arkadaşım olarak kabul ettiğim adama bir türlü tüm gücümü gösteremiyorum, çok acı çektim zaten bundan). Çocukluk bilmemne geç de, artık hayat şartları değişince, lise hayatı bunalımlar aşklar özel hayat bok püsür herneyse koptuk bu mahalle takımından. Öyle "meraba meraba'lara" döndü arkadaşlık.

Ben bunu uzun süreler göremedim, gece okulu falan vardı sanırım. Ama ne boku okudu bitirdi inan bilmiyorum. İlgilenmiyorum da zaten. Ben birinci sınıftayken falan bi uğradı bana, elinde basket topu. Davet etmeden girdi içeri, balkona oturdu. Hani hal hatır sormak tamam güzel de, bununki bildiğin piskopatlık sınırlarında! Muhabbetine de doyum olmuyor, 20lerine gelmiş adam "Sence kola mı daha güzel fanta mı?" diye sordu... Cidden sordu bunu.
Aldı basket topunu gitti sonra. Çorapları da kokuyordu, evi kokuttu herif. İşte elinden geldiğince basket oynuyormuş, yok bir kere eksik adam varmış da bunu da almışlar takıma bu da oynamış falan. Banane. Hakkaten banane??!?!

Bir daha geldi, bu sefer kızsızlık başına vurmuş. Odamda konuştuk sanırım onda da. Ben de aldım bi gitar kucağıma, gitar çalıyorum. Gitar çalarken konuşamam ben. Gitar araç oldu orada. Gitar. Bir daha gitar dersem bokumu için.

En son birkaç gün önce gördüm, adam kendini dine vermiş. Boş gezenin boş kalfası herif en sonunda kapıldı herhalde dinciler tarafından. E hobi yok, uğraş yok, iş yok, güç yok; bundan iyi av mı olur. Olmuş da. Muhabbetinden hiç hazzetmediğim üst kat komşum bana allahın ilminden bahseder hale gelmiş görmeyeli. Herhalde beni inançsız gördü o kirli gözlük camlarından. Yahu özellikle müslümanlıkta herkesin dini kendine ait değil midir? Abi sen namaz kılıyon mu? kılsana bak iyi gelir. Neye iyi gelir babası olduğum, neye iyi gelir?!?!? iyi gelse sana iyi gelirdi zaten. İyice kendini müftülükte sanıyor ama artık, laf kesmeler, allahın ilmiyle aydınlanmış (!) sözler, her cümlenin sonuna -allah lı bir kelime (inşallah maşallah ...), gözleri belerte belerte konuşmalar falan. Kendime sordum, benim ne işim var orada diye... Zaten inanan adamım da, böyle durumlarda hakkaten deliriyorum ama ya. Dua ettim, allahım kurtar beni bu kabir azabından diye. Adam gitmiyor bir de! Oturduğun yere gelip gitmiyor. Açlıktan ölsen orada, susuzluktan hastaneye kaldırılana kadar yanında oturacak. Mal ya mal!

En komiği de, sen allahın bir parçasını taşıyorsun diyor, sonra sen bu dünyaya acı çekmeye geldin, nefsine kanma, insanlar güvenilmez falan diyor. Dedim buna yahu hem allahın bir parçasını taşıyorum, adı da ruh, ayıp değil mi bütün bu dünyadaki yaşamda bulunan şeylere zindan demek? Cennete gerçekten inanıyor musun? diye sordum. Başka da çıkışım olmadı. Konuşkan adamı bildiğin saksıya çevirir bu bak. Valla.

Sanırım bir dahaki karşılaşmamda "Çık hayatımdan" diye çığıracağım kendisine. Ailesine sinirleniyorum aslına bakarsan. Ulan karıyı sikmeyi bildin; ulan kocana vermeye aklın yetti de doğurduktan sonra hiç mi ilgini çekmedi bu çocuk ya? Hiç mi aramaz sormazsın oğlunu, merak etmez misin neler yapıyor neler ediyor? Adamın cep telefonu bile yok! Sen düşün ne kadar sosyal bir kişi kendisi artık...

Bir de en bomba olayı, üst katımda oturuyor. Gece saat ikide, birden başlayan oda futbolu gürültülerine ne dersin? Çıksam o saatte konuşsam adamla, yine yapışacak. Biliyorum yapışacak. Sümüğün insan formu çünkü o. Sümük o. Bilmediğin birinin burnundan çıkma bir sümük o.

Bu arada okulda final dönemi hardcore devam ediyor. Bir bitsin...

Hız Kavramı

2009-05-26T18:49:00.000-07:00

Işık hızı saniyede 299792km hızla,
Ses hızı saniyede 340m hızla,
Söz hızı saniyede bir kişiyle ilerler. Bu yüzden örneğin okulda kırdığın pencerenin haberi takriben 1 dk içinde müdür yardımcısına ulaşmış olur. Tek çözümü vardır:
Topuk!

Dinci Tespiti - 1

2009-05-26T11:06:00.000-07:00

Bir arkadaş konyaya gitmiş, mayo vitrini resmetmiş. Şahanesiniz dedim, ne diyeyim... Düdüklü tanga gördüm, zilli don gördüm, hadi fantezidir ne boksa, ama bu baya iyiymiş... bikiniyi giyen bünye tozlukla mı, taytla mı gezsin illa? ne diye satarsın şuncaazları peki?
Şu gördüğünüz resimdeki bikinilerin tek bir hedef kitle için satılması kalıyor geriye: havuzbaşı fantezisi...

Agalmatophilia'ymış heykelsevicilik. Düşün, en fazla hacı hocanın yaşadığı yer konyada bile manken üstünde bikini gören azabiliyor. Herkes inandığının yanına gitsin tez elden!

Zaten en fenası da bu değil mi, senin giydiğine ettiğine yorum yapıp kendisini göremiyor oluşu... Bunları sıkıl bozul bunal diye yazmadım, eğlen gül diye yazdım. Kimlerle yaşadığını bil, sokaktaki gördüğünün aslında ne kadar aciz olduğunu farket deyü... Bir de final dönemi arefesindeyim, yedi ayın çarşambası bir güne geldi; pek yazamıyorum (mazeret uydurma lan)

Bir mayıs pazarı...

2009-05-18T17:11:00.000-07:00

Bütün gün yattım da yattım, malak gibi böööööyle bir o yana bir bu yana. Okul bitirdi, hayat enerjimi emdi benim. Bütün patırtı bitsin diye bekliyorum onun için de, biriktirip biriktirip anlatırım kafası.
Herneyse efendim, ben okulu bırakmayı an an düşünedurayım (son iki haftası kalmış her birşeyin), arkadaşımla buluşalım. Dedim fenalardayım, hava alalım laflarız ederiz vesaire. Eyvallah dedi, ailesiyleymiş. Eve uğrarım dedi, bi duş alıp çıkarım dedi. Hani tamam dedim, saat 7:30. Arkadaş saat 10 oldu adamdan haber yok... Aradım, neredesin, evden çıkıyorum ama bir arkadaşım aradı onunla da görüşücez. E eyvallah ona da tamam. 10:30 gibi kapımdalardı. Ve ben acımdan öldüm ölücem. Zaten buhranlı bünye, bir de açlık iyice vücut olarak patatese bağladık. Çıktım dışarı ev haliyle... Suratta bir karış sakal, saç baş allahına yan bakıyor, paspal bir halde...

Hadi bindik arkadaşının arabasına, gidiyoruz bi kebapçıya. Bir iki muhabbet döndü, hadi dedim muhabbetin üstüne geldim, anlamaz ayağına yatayım...
Yaklaştık kebapçıya, benim arkadaşın tanıştırdığı arkadaşın telefonu çaldı, siirtten aşiret reisinin oğlu mudur nedir o arıyor. Aha dedim kayalara geldik...
Hadi indik arabadan, oturduk, tavuk şiş söyledim. Oruç gibi bünyeye dayayınca tavuk şişi, bi de acılı meze çiğköfte falan, haliyle tıkandım.

Kayalara geldik dediydim ya, ben zaten kendimden geçmişim okuldaki projeler yüzünden, yeni tanıştığım arkadaşın gayet de mafyamsı olduğunu görünce bende iyice yörüngedir, işte efendim kabin basıncıdır falan gitti. Arkadaş sinir hastasıymış, benden de küçük bir de... Ulen ters bir laf ederim, ya o anlamaz ya ben anlamam bilmemne olur diye üçbuçukumsu hallerle benim mide zaten tıkandığı haliyle bir de bulanmaya başladı. Okulun derdi tasası sağolsun tabi.

Atar gelmiş arkadaşımıza, fazla şerefsiz kaynıyormuş etrafı... Dinledik bir güzel muhabbetini; dinlemeyey miydik veya? Ben de kendimi ağırdan satmaya çalışıyorum, hani az konuşur öz konuşur haliyle... Tıpkı ben! ay!

Tavuk yarım kaldıydı, o sinirli bünyeyle benimkini de attı ağzına. Benim mide kıpranıyor zaten, ayrıca helal olsun. Herneyse, hesabı ödemeye kalktık... O durumda o hesabı ödeyebilecek bir adam çıkarsa ben o adamı var ya, mahallenin delikanlısı ilan ederim ulan. O derece. Hadi hesap ödendi, kalktık, arabaya biniyoruz. Üstüme bir baktım, gayet ev hali bir tshirt, üstüne geçirilmiş eşorfman üstü, altımda da balıkçı pantalonu... Şimdi canını sevdiğimin bu mafya arkadaşım en son balıkçı pantalonunu nereden duymuş olabilir, olsa olsa popüler kültür neşriyatından. Balıkçı pantalonu en son kimin götünde görüldü? Tarkan... Aha sıçtık! dedim.
Suratta at hırsızı gibi sakal, saç baş dağılmış... Kendimden geçmişim, zaten görüntü olarak hakem görse penaltı verir, bir de o halde Asansör'e şarap içmeye gidiyoruz.

Hayır bari uyarılsam önceden biraz daha adam akıllı giyin dense bana uyucaz en azından kurallara... Herneyse efendim gittik gittik Asansör'e. Şahane manzara vardır yalnız orada da ha... Ama restoranı bugün pazar diye kapatmışlar. Restoranın soytarısı olmaktan en azından yırttım dedim... Çıktık üst kata, şahane manzara ayaklarımızın altında. Derin devlet arkadaşımızı efkar sardı, şarkı söyletmek istedi benim arkadaşa. Ulan dedim bunun ucu bize de değecek, başladım arşivi karıştırmaya, ne biliyorum ben efkarlı diye...
Hani sanki benim işim yok gücüm yok o kafayla bir de fasıllı arabeskli şarkı sözü bulucam edeceğim. Zaten bulamadım, bulsaydım ama derdim kendi kendime "Oha beyne bak"... Benim arkadaş şarkıyı da söyleyemedi, tabi sıra geldi bana. İyice didikler oldum beynimi de, aklıma gelen tek şey Neyzen Tevfik'in ünlü şiiri:

Bana yar olmayan
Devr-i devranın
İzzet-i ikramını sikeyim.
Yansın ibnelerin alayı
Su veren itfaiyenin hortumunu sikeyim.
Ben deli miyim bir am için çöllere düşeyim?!?
Verirse verir, vermezse Leyla'yı da sikeyim.

Sıkıydı söyle bunu o durumda... Tarkan'ım lan ben orada! Rezillik...
Okulun gerginliği, kendi halim, kasıntı ortam, şarkısızlık vs vs toplandı, başladı bende bir mide bulantısı. Çaktırmaz gözlerle dip köşe arıyorum, en yakın nereye koşsam rahat rahat kusarım diye... Ya da manzaraya karşı böaaaaargh! diye olağanüstü estetik bir görüntü. Kendimi dinlerken bir ara kulak kabarttım, benim arkadaşın cep telefonu faturası hakkında Türkseli aramışlar, gecenin 1'i mi ne... Bekledim muhabbet bitsin etsin, bir yandan elim karnımda, tam hareket vakti geldi, dedim ben gideyim evime okul bekler proje bekler. Mafyamsı bunu yanlış algıladı, bir iki laf çevirdim ama yemedi. Neyse çıktık yola, allahtan ev yakın (yardırdık). Herneyse, selamlaşıldı, tanıştığımıza memnun olundu, eve dar attım kendimi. Bi rennie, bi nanelimon (kurban olayım) kendime geldim. Girdim yatağa yattım.

Bu da böyle bir done işte...

Bugünkü Genç Bünyeye Açık Mektup

2009-05-16T17:28:00.000-07:00

Selamlar olsun,
Ben bugün annenin arkadaşının kolundan tutup sana gösterdiği elemanım. Hani kolumdan tutup "Bak bu abi üniversitede tasarım bölümünde okuyor." dediği. Evire çevire sana gösterdiği, özellikle kulağımdaki küpeye, oramda buramdaki dövmeye dikkatini çektiği abi. Abiliği mi kalmış, vitrin ürünü gibi elden ele geziyorum, şu halime bak.
Bak ilerde sen de bu abiye benzeyeceksin demişlerdi hatırlarsan. Okuduğum bölümle ilgili falan ayaküstü bilgiler vermişlerdi sana. Senden bir ricam olacak: Ne olursan ol kalbini dinle.
Burda bahsi geçen ben değilim, hadi birisi bir kereliğine bana benze dedi diye sen de kendini bana benzetmeyeceksin doğal olarak. Ama bu bakış açısıyla etrafında dolan ne kadar insan var bir bak... Sana illa birşeyler dayatan, illa birşeyleri teoride gösteren insanlarla dolu bir hayat. Benim senden tek isteğim, bu insanları değil de kendi içini dinlemendir...
Sana yardım etmek istediklerini sanarak böyle örnekleri hayatına sokacaklar, sen de "Hmm, demek öyleymiş." dercesine karşılıklar vereceksin. Sen bu lafı et de, allahın aşkına kaale alma bu örnekleri. Analitik ol. Kafanı kullan.

Bana öyle diyen insanlar yüzünden okuldan elimde tahtadan bir kılıç, kafamda kağıttan bir külah, altımda şort, bir de tshirt ayrıldım okuldan. Ne mi oldu sonra?
İlk tümseğe takıldım, dizlerim kanadı. Kılıcım daha yolda kırıldı. Akşam oldu, üstümdekiler bir halta yaramadı, dondum. Sabaha karşı da yağan yağmurda kafamdaki külah eğrildi...
Düşe kalka yol yordam öğrendim, soğuktan korunmayı buldum, yağmur yağarken bir yerlere saklanmak gerek onu farkettim, kendime doğru düzgün bir sopa buldum. Ha, bitti mi...? Nerede bitsin, daha ben bile yolun en başındayım. Ama en azından yola çıkmadan önce yolun nasıl birşeye benzediğini bilseydim, beni bunlara dair uyaran biri olsaydı diye içimden geçirmedim de değil. Zaten bu yazıyı da ondan yazıyorum sana.

Her ne olursa olsun, karşına ne çıkarsa çıksın; sen içini rahat ettiren şeyi seç. Dayatılan örneklerden daima kaç, teoride başarılı olmuş birşey inan ki pratikte başarısızdır. Aptal saptal şeylerle vakit kaybedersin. Bunların neler olduğunu öğren. Zaten kendi için sana gerekli zamanda gerekli pozisyonu almanı söyleyecektir. Ya onların dayattığı gibi 20sine gelmeden takım kıyafet, gömlek; herkesin bildiği kodaman olacaksın ya da benim gibi kopuk, beş karış sakallı birisi... Böyle kolundan tutup ona buna "Bak bu abiye" diye gösterecekler.

Yollar seni nereye götürür bilemem, ama en azından nerede olursan kalbinin istediği bir yerde ol.
Küpeli, dövmeli abiden selamlar.

Türk İnsanı Genel Tespiti - 1

2009-05-06T12:12:00.000-07:00

Klasik muhabbettir ya, abi japonlar çok çalışkan, yok almanlar disiplinli bilmemne. Türklere kadar bir sayalım en iyisi:
alman en disiplinli,
japon en çalışkan,
hintli en matematikten anlayan,
yahudi en paragöz,
rus en pis içici,
isviçreli en demokratik,
arap en pis,
amerikalı en şişman...

Kabaca kalıplamalar işte. Bu memleketin adamı her şekilde ecnebiyi kalıplar, turisti yaftalar, yabancıyı etiketler... bir kendisi dışında.

Bilmez ki kendisi aslında nasıl bir müteahhit ya da operatör ruhludur.
Bilemez ki kendisi aslında ne kaza raporu memurudur.
Bilemez ki nasıl bir şahittir.

Yolda olan kazanın her iki araba için hasar masrafını kuruşu kuruşuna söylemesine mi şaşırırsın, yoksa mahallesinde olan herhangi bir çalışmaya sandalye çekip izlemeye gidecek kadar uçmasına mı apışıp kalırsın. Haber kameraları olay yerine geldiği andan itibaren kameraya gülen insanımız olduğu sürece bunlar olmasın da ne olsun?

Uzmanı olmasına rağmen illa ki bilen adamın işine karışır, it herif bir de beddua mı eder ne eder 10 yıllık ustanın hata yapmasını sağlar. Aha dedim ben girmez o kamyon o sokağa diye söyler de, sokağın kilitlenmesine bir tane çözüm bulmaz. Onca adam o kamyonla uğraşır, o gider bi tabure çeker oturur izler köşesinden.

Yol çalışması, inşaat, nakliyat, kaza... özellikle bu ve bunun gibi durumlarda Türk insanını diğer insanlardan nasıl ayrıldığını görürsün.

Ha bir de illa ki iş yapan bir yerin kârını araştırır, göz kararı içerdeki kalabalığı sayıp g.tünden uydurduğu bir miktar parayı içerdeki kelle sayısıyla çarpıp, dükkan giderleriyle çıkardıktan sonra dükkanın genel kazancını ölçer. Ha, bunun 4 yıllık okulu vardır, işletme yönetimi diye insanların emekler harcaya harcaya öğrendikleri onca bilgi vardır; kaale bile almaz...

GSTF & Araba - Yol Tespiti

2009-04-26T10:08:00.000-07:00

Çıksam jürinin karşısına, proje diye şunu anlatsam ben:

"Bir makine tasarladım, insanları bir noktadan başka bir noktaya karayolu üzerinden saatte belirli bir kilometre hızla ulaştırıyor. Bunu yapması için tasarladığım makinenin bir yakıta ihtiyacı var, bunu da doğada, belirli yataklardan elde edebiliyoruz. Doğada da sınırlı bulunuyor bu yakıt. Ayrıca bu yaptığım makineler için yine yakıtının hammaddesini kullanarak sadece bu makineye özel bir yol yapıyoruz." desem ben gstf stüdyosunda...

...beni mantar panoya etlerimi çekiştire çekiştire raptiyelerler, beni kurtarmak isteyeni de raptiye fabrikasına ağır işçi diye verirler.

Ama işte sen buna araba diyorsun, asfalt diyorsun, yol diyorsun, bir de gidip milyarlar verip markaların arabalarını alıyorsun. Bu durumda ben mi tuhafım yoksa sen mi enayisin?

Hayata Gaye

2009-04-23T15:17:00.000-07:00

Hayatıma bir gaye buldum sonunda.
Ben doğar doğmaz kıçıma vuran ebemi bulup, bulduğum yerde ağız burun girdikten sonra polise teslim olup, sorguda "O başlattı" diyebilmek.

Habibi

2009-04-13T16:35:00.000-07:00

Iron Man'i hurdacıya okuttum.
Şofben bozuldu duşa giremedim.
Muhabbet kuşu içimi baydı.

Bugün yine kalkayım istemedim.

Bir tabak ıspanağı bitiremedim.
Yağmur gibi birşey yağdı.
Süt müydü içemediğim?
Yoksa ben miydim montofon ineği?

Yanlarım ağrıdı sanki bu gece.
İki talcid bir rennie yeterdi.
Komikti "Uyuyamadım'larım".
Yardım et lan habibi.

Belden almışız soğuğu.
Alamadım yere düşen silgiyi.
Kumandanın pili bitmiş.
Koş git bakkala ya habibi.

Bakkalda veresiye
Carmen Electra tam düzesiye
Safi uyak olsun diye
İçimi baydın ey habibi.

Türk Forumu Genel Kullanıcısı Tespiti

2009-04-01T17:07:00.001-07:00

Bedavadan forum domain i sağlayan kimi programlarda kendine yer etmeye çalışan türk ırkına sahip bir topluluktur. Kendilerine ait büyük bir jargonları vardır; zaten aşağıda listeledim hepiniz aşinasınızdır:

emeğine sağlık

+rep

paylaşım için teşekkürler

link ölmüş/düşmüş

emeğe saygı

arkadaşım...

Kurunun yanında yaş da yanar ama, kısıtlı bilgi birikim kültürle böyle oluşum yapmaya kalkan insanın kelime dağarcığı zaten korkunç olur. Aklına mahalle aralarına düşmüş internet kafeleri getir... Sigara aromalı bir içmekan olsun... Klavyelerin rengi atsın, hatta sigara kül izleri olsun üstünde(basmaktan tuşların görünmemesi detayı).... Mekanın merkezine doğru duran makinelerde oyun oynanırken, kuytuda kenarda kalanlar daha bir chat, cam açmak gibi aktivitelerde bulunurlar.

Aşağıda göreceğiniz kimi "banner"lar ise bu tip insanların azbuçuktan bilgisayar programı bilenleri tarafından hazırlanmıştır.

Giftirinallah 1

Giftirinallah 2

Giftirinallah 3

Yukarıda gördüğünüz resimler beyninizi acıttıysa siz normal bir insansınız. Toplumadaki ezici-sessiz çoğunluktan 3-4 gömlek üsttesiniz. Şimdi bunu okuyan adam gelir der ki, "Sen" der "İnsanları sınıflandırıyorsun, ırkçılık yapıyorsun". E al, direk buraya monte ediyorum yazılarını. Hadi yanlışları sen bul:

"öncelıkle az ve öz olarak
sunu belırteyım kı ınsanlık ve kişiliği gelısmemıs ınsanlar
saygıyı ve ahlakı tam analmıyla bılemezler

ama biz ********lıara yakısır
yaren olmaz
sozunun eri ve içten samımı olmak tır
bız yarenelrın özelııgı dogallıktırr
verılen bır emege saygılı olmak gerekır
bu konuda her ınsan birolamıyor
emege saygı ve saygı en önemli kişilik göstergesıdır"

İyi Forumlar Bebişim...

Politikacı Tespiti

2009-03-26T12:01:00.001-07:00

Hop diye söylemek hepinize saçma gelecek ama, bence pornocudan şahane politikacı olur.

Bir kere içi dışı belli.

İcraatini rahatlıkla öğrenebilirsin (download).

Yiyemeyeceği dalgamotorun altına da yatmaz hem.

Sonracığıma, kriz anlarında(!!!) rahatlıkla kararlar alabilir/verebilir.

Hiçbir şeyi halktan sakınmaz, saklamak gereği de duymaz.

Gerektiğinde defansif, gerektiğinde ofansif olabilecek deneyimleri görmüş geçirmiştir.

Bir kere halkı kendisine oldukça fazla ilgi ve sempati duyar; bir şekilde.

.

.

.

.

Rocco çıksa bağırsa ya meydanlarda, Sen Cizre'sin Büyük Düşün!!! diye (çıplak).

Tango Tespiti

2009-03-24T14:14:00.000-07:00

Dünya üzerinde en az iki kişinin oluşturduğu bütün ne var ne yoksa herşey kültür adı altında ortaya çıkar. Çıkalım bir yola, bulalım sığınacak bir yer, başlayalım orada yaşamaya, zaman geçsin köy olsun orası ne haltsa, biz orada bir kültür yaratmış oluyoruz. Efendim, 19. yy'ın başlarında Güney Amerika'nın Arjantin denen kıyı memleketindeki göçmenler, göçmüş olduklarından dolayı baya bir sıkılmışlar ki kendi aralarında bir müzik türü ve buna uygun bir dans çeşidi ortaya çıkarmışlar. Adına da demişler Tango.

Ne diyorduk, bu tango denen dans önce pavyonlarda konsomatrislerle veya genelevlerde karıyla ön sevişme diye çıkmış, sonra da işte bütün herkese yayılmış bilmemne birşeyler.

Şimdi al bunu buradan, getir bizim memlekete.

Bütün Anadolu'nun böğründeki dansları incelersek tek bir ortak nokta karşımıza çıkıyor:
Grup Dansları.

...
Ben mi yanlış düşünüyorum şimdi?

2009-03-18T15:45:00.000-07:00

Sen Türkiye'sin, büyük düşün.
Sen salaksın, bir daha düşün.
Sen zencisin, büyük düşün.
Sen türksün, göster ürksün.
Sen Zeki Müren'sin, bir daha söyle.
Sen Hamdi Bey'e "Yokum" diyorsun, sıcak hisset.
Sen "Gemicik'sin", büyüyünce gemi olacaksın.
Sen krizsin, hamdolsun.
Sen ampulsün, boşu boşuna yanıyorsun (Milli servet lan).
Sen ergenekonsun, dalgaları düşün.
Sen adnansın, evrim geçir.
Sen Türkçe Pop'sun, düpedüz rezilliksin.
Sen deniz fenerisin, büyük düşün.
Sen düpedüz salaksın, uyan artık!

Yerel Seçim Dönemi Tespiti

2009-03-17T20:18:00.000-07:00

Yaşadıkları şehirleri sevmeyen kişilerin seçim zamanı seçilmek istedikleri il-ilçe-semt-mahalleleri görsel ve işitsel olarak kendilerine benzettikleri zamandır.

IKEA Tespiti

2009-02-26T13:15:00.001-08:00

Ay sikicem böyle ahşap işçiliğini!

Genel Tespitler - 2

2009-02-25T23:46:00.001-08:00

Bir insan, eğer
karşısındakinden daha yaşlıysa,
kadınsa,
kafasına taktığı tuhaf (?) sorunlar varsa,
saçı kısaysa,
iriyse,
terliyorsa,
pazardır otobüstür benzeri bir yerde 30 dakikadan daha fazla ayakta kalmışsa,
menapozdaysa,
haklıysa,
o kişinin gazabı nice olur. Bundan kurtulunabilme şansı yoktur.

Genel Tespitler

2009-02-02T14:11:00.000-08:00

Bir insanın kalitesi, günlük hayatında ne kadar "Bilader" kelimesini kullandığıyla ters orantılıdır.

Ezginin Günlüğü dinleyenden piskopat olmaz.
(Ezgi kim?)

buhran / köpek tespiti

2009-01-26T18:14:00.000-08:00

tragedya diyeyim ben şu son 30 gündür olan halime. hayata küsmek olmaz ama, sayko sörkıs(circus) vaziyeti aldı yürüdü baya bir. başlayalım anlatmaya: sanırım dünyanın acısını duyuyorum ben. ehe ehe falan filan değil, ciddiyim çünkü. azıcık bir konsantrasyonla içim buruluyor. israilin yaptıklarıyla patladım zaten, ancak baya bir birikme varmış içimde. ne seven ne sevilenler, fırsatçılar, caniler... o kadar fazla ki, ağlama raddesine geldim, kendimi zaptetmesem koyuveriyordum. sırf bir gece içimdeki doluluğu atabilmek için yazdıkça yazdım microsoft word 2003 yeni kaydına(burayı bi aklında tut). israilden girdim, arafattan çıktım, yahudilerden silah tüccarlarına vardım, piyasadan anladığını zannedip çalışanını işten çıkaranı laciverde; çocukçusunun arkasında duran medyayı bordoya boyadım. pişkin pişkin sırıtıp pişkinliğine devam edeni içimden andım, kurnazları satmaya kalktım ama araya maliye girdi. ben bir yazı yazdım ya, kaydetmeden sildim ben o yazıyı. süperim. okulu iyice kaale almadım, değer vermedim. ittire kaktıra bir proje yapayım dedim, onda da laptopu düşürdüm(bantladım kırık yerlerini, kullanmaya devam). istemeden yaptım projeyi, jüri günü ebemi andılar. bunalımlara derman bulamamaları sayamıyorum. çok.
boş başakların dik durduğu buğday tarlasında kendimi anlatmaya çalışıyorum ama artık algımda hata varolduğuna inanmaya başladım. ayrıca da küresel ısınmaya inanmıyorum. nihilist dansözlere döndürdü bu koşullar beni ve etrafımdakileri.
en son artık bugün tezi yazayım derken şöyle birşey çıktı ortaya, niyeyse yazayım şuraya istedim.

abdülmuttalip i facebook ta eklemem seni rahatsız ettiyse kendisini listemden silebilirim...
oldu olacak engelleyebilir,
hatta facebook hesabımı kapatabilirim.
eğer facebook hesabımı kapatırsam, mozilla firefox ne skime çalışsın ki; onu da alt + f4lerim...
baktım masaüstü resmi bana boş boş bakıyor, onun da ben .mına mart karı yağdırır başlat menüsünden çalıştır a basıp "format" yazarım.
yok yok... windows beni germiş, ardından dos karşıma çıkmış...
nasıl rahatsız olmayayım o dos un iğrenç renklerine a dostlar?
dayanamaz laptopun daha ekranını kapatmadan tuttuğum gibi duvara fırlatırım!
çıkan ses yüzünden komşular rahatsız olabilir, şöminelikten elime olur bir odun alıp komşunun
kapısını çalabilirim.
şimdi böyle çatkapı gitmek ayıp tabi komşuya, tırsıp açmayabilir... peki ben ne yapacağım?
hadi apartmanın aydınlatmasının da bir süresi var....
kaldım diyelim karanlıkta..
ben tekmelemez miyim o komşunun çelik kapısını?
ulan misafire bile saygınız yok be, karanlıkta kaldık burada diye oynatmaz mıyım ben o çelik kapının menteşelerini yerinden?
karanlıkta kapı tekmelemek beni ter içinde bırakır haliyle; ışığın düğmesini bulucam diye karanlıkta duvarlara dokuna dokuna yürümenin verdiği rahatsızlığın cevabını kim verecek?
ha?
kim verecek!!!
karanlık üzerime gelir mazallah diye yakmaz mıyım elimdeki odunu?
zaten sıcaklamışım, ter basmış... boncuk boncuk terlerken yanımda meşale yakmak beni daha da sinir etmez mi?
ben bu sinirimi apartmanın kolonlarından almaz mıyım?
sen söyle, mühendis adamsın, kaç defa vurmam lazım benim bu kolonlara?

bir de köpeklerin nüfus kağıdı anüslerindedir.

Masal - Cadı

2009-01-08T22:33:00.000-08:00

Cadı, Pamuk Prensesi ebedi uykuya yatırmak için elmalarını hazırlamış, sepetine koymuş, yedi cücelerin evine doğru yola çıkmıştı.

Yürü allah yürü, yürü allah yürü. Orman da nasıl ormansa git git bitmiyor.

Yolda artık dayanamadı, "Öf midem buruldu be, birşeyler yiyeyim de bastırsın." diyip elini sepetine götürdü, büyük bir unutkanlıkla.

Yedi elmasını, sonra 5 dk içinde üstüne bir ağırlık çöktü, "Dur az şurada soluklanayım" diye büyükçe bir ağacın dibine yaslandı.

Orada da uyuyakaldı.

Bitti.

Genel İlişki Tespiti - 1

2008-12-28T16:43:00.000-08:00

Gerçek bir olaydan alıntıdır.

Anlatacağım şey ne sadece kadınlar ne de erkekler için.
Kişi kendine uzun uğraşlar sonunda bir eş bulmuş ve onunla birşeyler paylaşmaya başlamıştır. İş paylaşarak zevk aldığı bir ana geldiği dönemde kişi karşındakine ondan hoşlandığından daha fazlasını hissettiğini söylemiştir. Eşi bundan aşırı mutluluk duymuş, o da kendi içinden geçenleri ona söylemiştir. Aralarında yaşadıkları şey güzeldir, pozitiftir hatta kutsaldır.

Bir birim zaman sonra kişinin eşi, kişiyle yaşadığı ilişkinin belli bir monotonluğu olduğunu zannetmeye başlar. Yaşadığı şeyin aslında ne kadar güzel olduğunu unutur ve genelin sahip olduğu değersiz değerlere gözü kaymaya başlar. Kişiden onlarca iltifat, tatlı söz, bilmemne duymaya alışmış bünye artık "Alıştığını (bir diğer adıyla Sıkıldığını)" söyleyerek kişiden ayrılma kararı alır. Kişi de bundan yıpranır.
Fakat kişinin artık "Eski" sıfatlı eşi kişiden aldığı iltifatları aslında herkesten alabileceğini sanmış, daha yolunun başındaki ilk taşa "kütenk" biçiminde takılıp düşmüştür. Ardından gelen pişmanlık, kanama, gözyaşları da afedersiniz götünde patlamıştır.

Yaşadığı şeyin değerini illa kaybettikten sonra anlayan insanlardan sıkılmak, bu insanlarla aynı ortamlarda bulunarak artık insan sarrafı olmak, yaşanan şeyin aslında basit ama hissettirdiklerinin inanılmaz olduğunu keşfetmek ve"Fazla insan-Fazla deneyim" ile "Kaşarlanmak" arasındaki ters orantının hiçbir kaynakta yazılı olmaması.
Biz buna "Fazla gelen gönül sarayı" durumu diyoruz.

Peta Tespiti

2008-12-21T15:30:00.000-08:00

Kürktür, hayvan haklarıdır bilmemnedir diye bağrınıp duran bir oluşum Peta. İşte efendim, hayvanlar dostumuzdur, onları sevelim sayalım, dostumuz, o, bu, şu... İyi diyorsun, güzel diyorsun; haklısın da... Gerçekten de hayvan sevgisi farklı ve insanın yaşaması gereken birşey.
Yalnız şöyle bir durum var, Peta özellikle mankenleri kullanıyor, kürk giyeceğime çıplak gezinirim daha iyi diye. Hoş güzel eyvallah da, dünya üzerinde kozmetik ürünlerini en fazla tüketen insanlar bunlar değil mi zaten? O kozmetik ürünleri nelerle yapılıyor peki? Balinalardan olmasın sakın... Sadece balinalar mı sanıyorsun bir de...

Kafa Takıntısı - 1

2008-12-18T13:42:00.000-08:00

Var olanlar, yapılanlar, yanlışlar ve yapılması gerekenler. Özünde bütün yazının anlatacağı şey bu. Artık etrafımda o kadar çok hayalsiz insan görüyorum ki(hayallerini kendi kendine yıkan, ilk umutsuzlukta vazgeçen, neye sarılması gerektiğini bilmeyen...), ister istemez bu başlıkların anlattığı onlarca düşünce beynimde vızıldamaya başlıyor. Kişi, o kadar tuhaf yetiştiriliyor ki, çocuğun kendi başına istediği zaman "Ben büyüğüm" ve "Ama ben daha büyümedim" demesi bile normal... Daha ebeveyni ne halt edeceğini bilmiyor, bir de çocuk yetiştirmeye kalkıyor o haliyle. İşin yoruma açık tarafı, yetiştiriyor da. Ama yeterli mi, değil mi. Tamam bakıyorsun bir birey var önünde. Sağlıklı, maddi bakımdan sorunu yok, manevi olarak da yeterli (mi?). O parantez içi zaten beni aldı götürdü ta öbür taraflara kadar ya...
Çocukluk evresi her şekilde yaşanan ve kişiye göre süresi değişen bir dönem. Elbet ki insan bir çocukluk döneminden geçer. Tamam geçer de, erişkinlik evresine ne zaman girer(Şu ana kadarki yazı psikoloji öğrencisi gibi gitti, yeter)?
Gündüz hayalleri, rüyalar, gözlemler, onlar bunlar derken anladım ki insanın erişkinliğe geçtiği an hayallerine hükmettiği andır. Bilmem farkında mısınız da, kendi kendinize söylediğiniz her şey gerçek oluyor. Ya da ima ettiğiniz. Hayal kurmayı becerebildikten sonra hayatta gerçekleştirebileceğiniz birşeyler oluşuyor. Devlet-i Osmaniali'de terfii temayuz ilim ifran ile olmaz; ya olacak kuvvetli iltimas, ya olacak madeni haz, ya da olacak ten ile temas. Sen istediğin kadar oku, yaz, çiz öğren okulda; okulda öğrendiğinin ne kadarını piyasada kullanacaksın? Farkın olsun diye niyetin varsa, ya yukarıdaki osmanlı deyişinde okuduklarını ayarlayacaksın, ya da hayallerini kuracaksın.
Çocukça geliyor değil mi? Bırak bütün okuldaki ortamı, piyasayı bilmemneyi; git hayal kur. İyi güzel diyorsun da, doğrusu bu(bak lafı nereye bağlıyorum). Sen eğer hayal kurmayı çocukken öğrenemediysen çocukken geçirmen gereken "Çocukluk Evresini" zaten geçirmemişsin demektir, erişkin ama daha "Erişkinlik Evresinde" değilsindir. Kendi kendine büyüdüğüne inanıyor, hayatta kendine ait maddi hedeflere ulaştıkça rahatlıyorsan bu senin bileceğin iş. Ben sana, sana imkansız gibi görünenin formülünü veriyorum. Dünya tarihine adını yazdıranların becerisinden bahsediyorum.
Hayal kur! Ve sonuna kadar inan. Olmayacak duaya amin demekle hayal kurmak arasındaki farkı öğrenir öğrenmez sen zaten bir "Erişkin" oluyorsun. Takım kıyafetler içinde, kravatlı, boyalı ayakkabılı, cebinde blackberrysi olan yuppielerin ne kadar beceriksiz olduklarını gösteriyorum ben sana. Hayatta başarılıymış sandığın insanların ne ile başarabildiklerini söylüyorum, onları geçebileceğini anlatıyorum. O kadar fazlasınız ki, ben asıl kendimi çocuk sayıyorum aranızda. Yetişkin bir çocuğum işte. Bende bu beyin olduğu sürece de aynı şekilde kalmaya devam edeceğim. Sizden daha güzel hissederek, daha anlamlı yaşayarak. Hayal ile halay arasındaki farkı bilerek.
Bana katılmak ister misin?

Tümevarım Tespiti

2008-12-10T05:49:00.000-08:00

Sadece mantığını açıklayacağım. Oldukça basit:
Tohumdan fidana
Fidandan ağaca
Ağaçtan ormana
Dönmeli yurdumda.

Yani,
Tohum -> Fidan -> Ağaç -> Orman -> Dönmeler -> Yurt

Koza / Pisuvar Tespiti

2008-12-08T16:07:00.000-08:00

Aslında hiçbir şekilde geri dönme fikri yoktu aklımda. İçimden geçmiyordu uzun sürelerce, elim gitmiyordu. Hiçbir şey de yazmadım şu zamana kadar. Uzun zaman oldu. Gerçekten de uzun bir zaman oldu. Birçok şey yaşandı, birçok şey deneyimlendi, öğrenildi. Etrafımdaki insanlar da yavaş yavaş bana blogspot linkleri göndere göndere "aa di mi benim de bir blog um vardı..." düşüncesi girdi kafama. Dedim kendi kendime, yahu yeni bir blog açayım, yeniden yazılar yazmaya başlayayım. Ama niyedir bilinmez, buraya bir borcum varmış gibi hissettim bir süre sonra. Herhalde okuldaki "Geri-Dönüşüm, Yeniden Kullanılabilir Kaynaklar" gibi konular bilinçaltıma tecavüz etmiş olacak, ikinci bir blog açmak yerine eskisine kaldığım yerden devam etmek gibi bir fikri gerçek hayata geçirmek girdi sağ kulağımdan.

Silmiştim şu ana kadar ne yazdıysam. Burdan ayrılış sebebim de zaten yazıları kaptırmaktı bir yerde. Onun bunun spam mailine konu olmasındı yazılarım, birisi altına Ad-Soyad girip sahip çıkmasındı. Yangından mal kaçırır gibi sildim şu ana kadar yazdığım bütün her yazıyı. Kendime sormayı bıraktım artık, "Silmem gerekiyormuş" cevabına sığındım. Millet de yedi. Yemesin miydi? Herneyse, eski yazıları silmiş olsam bile buradan devam etmek istedim. Özlemem gerekti herhalde. En azından elimde nadasa bıraktığım bir blog vardı.

Zaman geçti, yaşanacaklar karşıma çıktı, deneyimler gelişti ve bu sefer yazılara "Tespitler" üzerinden devam etmek gibi bir düşünceyle yola çıktım. Günlük hayatta durmadan aldığım ve verdiğim kararları ve gözlemlediklerimi birer Tespit olarak yazıya dökecektim. Hem de günü gününe gibi ya da ona benzer bir biçimde an an gibi bir sıklıkta. Umarım bir sorun olmaz da bu serilikte devam edebilirim.

Hikayeler yazıyordum, durumuma da bir hikaye yazayım bari (aman üslubunu bozma yoksa kız vermezler) :
Odam Ebeveynist Güçler tarafından basılmış ve türlü kimyasallarla ilaçlanmıştı. Bütün sineklerimi kaybetmiş olarak hüznümden ben de ölü taklidi yaptım. Ben ölü taklidi yaparken sinek leşlerimi temizlediler, odamı istedikleri kusursuzluğa getirdiler. Ve ben ölü taklidi yaptım. Her temizlikte daima unutulan birşey olur ve en olmadık anlarda göze batar ya; örnek olarak "Misafir gelmeden 26 saniye öncesinde farkedilmiş gömme dolabın üstten tavana 5cm'lik boşluğunda kalan tozun göze hitap etmesini" alın; sineklerimin iki tane yumurtası bu kimyasallara maruz kalmış ve ölmeleri gereken yerde bunlara karşı adaptasyon sağlamışlardı. Yumurtalarından çıkmaları zaman aldı. Ve ben de ölü taklidimi ancak onlar burnuma konup beni rahatsız ettiklerinde bozdum.
Sineklerim çıkmış ve beni uyandırmışlardı.

Masallara dönülür, gün olur her türlü yazı biçimi burada görülür; ama geri dönüşümdeki asıl amaç kendi tespitlerimi buraya aktarmak... E madem açılış merasimini yaptın, hadi bari bir tespitini yap.

Erkeklerde, pisuvara ya da alafranga tuvalete işerken vuku bulan bir sorun var: İşenen çişin garip bir biçimde iki zıt yöne ayrılması. Çoğunlukla iki yöne ayrılan çiş, aralarında 90 derecelik bir açıyla pipi sahibini yeteri kadar zor duruma sokar. Bu durumda pisuvardayken pisuvara doğru abanmak, alafrangada kaale almamak ya da yine pisuvardayken "koy dötüne gitsin kime hesap vericem şimdi" düşüncesi biçiminde tavırlar ve hareketlerle kişiyi dardan kurtarabilir.
Peki ya tuvalet senin tuvaletinse??????
Zaten tespit de buradan çıkmış durumda. Titiz bir kişilik, ya da evi başkalarıyla paylaşır bir durumda 90 derecelik birbirine zıt açı yapan çiş kişinin psikolojisini feci şekilde bozmakta, aynı zamanda tuvalet hijyenini de olumsuz yönde etkilemektedir. Erkekte en önce akla gelen çözüm, bir tarafı tercih etmek olur, ancak dışarı doğru işeme sürerken saniyenin 1/8 i hızında pipi bu sefer öteki tarafa doğru çekilir. Bu durum alafranganın .mına kor. İşte tam bu anda kişi ani bir nihilizm etkisi altına girer, evrenin varlığı ve büyüklüğü altında ezilir. Ezilme hissi, halk arasında bilinen terimiyle "Büzmek" durumunu ortaya çıkarır. Büzmek ezikliği kişide akan çişi durdurmak gibi bir kas hareketini vuku buldurur. Fakat akan çişin durması pek mümkün olmadığından çaresizlikle kişi tıpkı dışarıdaki pisuvara abanır gibi alafranganın üstüne abanmaya kalkar. Aha işte bu pozisyonda dengeyi kurmaya kalkan pipi sahibi ya sifon tenekesine tutunmaya kalkarak tehlikeli hareketlere yol açar ya da dengeyi bulucam diye pipiyi bıraktırır.

90 derecelik birbirine zıt açı yapan çiş bitmiş, kendisiyle birlikte pipi sahibini de bitirmiştir. Ortada moralman sıfır bir erkek ve batmış bir tuvalet vardır. Sokakta gördüğü bokunu örtmeye çalışan kediye gülen kişi bir an kendini onun yerinde bulmuştur. Morali zaten sıfır bir kişi daha da rezil olamayacağını bildiğinden kapar bir bez, başlar silmeye. Temizlik takıntılı apartman erkeği ise açığa çıkabilecek çiş kokusunu türlü temizlik ürünleriyle hijyenlemeye de çalışır. İşbu zaman dilimi erkeğe bir çok deneyim, durum ve öğreti kazandırır. Uzun uzadıya "90 derecelik birbirine zıt açı yapan çiş" terimi yerine gelin biz form olarak akla çağrışan objeyi kullanalım: Televizyon Anteni.

bilinmeyen yol

2006-10-26T13:30:00.000-07:00

polis olmadan kısa roman

2006-10-24T17:43:00.000-07:00

mezarlık/ring

2006-05-28T07:53:00.000-07:00

kısa hikayeler...

2006-05-12T01:59:00.000-07:00

bir avuç efe ile...

2006-05-08T07:41:00.000-07:00